حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ ـ وَإِنَّ عَيْنَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَتَذْرِفَانِ ـ ثُمَّ أَخَذَهَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مِنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفُتِحَ لَهُ "
Абу Маъмар бизга айтди: Абдулворис бизга айтди: Айюб бизга айтди, Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Байроқни Зайд олди ва шаҳид бўлди, сўнг уни Жаъфар олди ва шаҳид бўлди, сўнг уни Абдуллаҳ ибн Равоҳа олди ва шаҳид бўлди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг икки кўзлари ёш тўкар эди — сўнг уни Холид ибн Валид амир(лик)сиз (ўз ташаббуси билан) олди ва унга фатҳ (ғалаба) берилди», дедилар.