حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَعَى زَيْدًا وَجَعْفَرًا وَابْنَ رَوَاحَةَ لِلنَّاسِ، قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَهُمْ خَبَرُهُمْ فَقَالَ " أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ ابْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ ـ وَعَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ ـ حَتَّى أَخَذَ الرَّايَةَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ".
Аҳмад ибн Воқид бизга айтди, Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, у Айюбдан, у Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайд, Жаъфар ва Ибн Равоҳанинг ўлимини одамларга, уларнинг хабари келишидан олдин эълон қилди ва деди: «Байроқни Зайд олди, у шаҳид бўлди, кейин Жаъфар олди, у ҳам шаҳид бўлди, кейин Ибн Равоҳа олди, у ҳам шаҳид бўлди» — кўзлари ёш тўкар эди — «то байроқни Аллаҳнинг қиличларидан бири (Холид) олиб, Аллаҳ уларга фатҳ бергунча.»