حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ زَيْنَبَ، امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ فَذَكَرْتُهُ لإِبْرَاهِيمَ فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً، قَالَتْ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ ". وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا، قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامِي فِي حَجْرِي مِنَ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ، حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي، فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلاَلٌ فَقُلْنَا سَلِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لاَ تُخْبِرْ بِنَا. فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " مَنْ هُمَا ". قَالَ زَيْنَبُ قَالَ " أَىُّ الزَّيَانِبِ ". قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ ".
Умар ибн Ҳафс бизга айтди: Отам бизга айтди: Аъмаш бизга айтди: У деди: Шақиқ менга айтди, Амр ибн Ҳорисдан, у Абдуллаҳнинг хотини Зайнаб розияллаҳу анҳумадан. У деди: Мен буни Иброҳимга зикр қилдим, Иброҳим менга Абу Убайдадан, у Амр ибн Ҳорисдан, у Абдуллаҳнинг хотини Зайнабдан айнан унинг мислини айтди: Мен масжидда эдим, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим. У зот: «Тасаддуқ қилинг, гарчи тақинчоқларингиздан бўлса ҳам» дедилар. Зайнаб Абдуллаҳ (эри) ва ўз тарбиясидаги етимларга инфоқ қилар эди. У Абдуллаҳга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўра: мен сенга ва тарбиямдаги етимларга инфоқ қилишим — менинг (закотим ўрнига) ўтадими?› деди. У: ‹Ўзинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўра› деди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бордим. Эшик олдида Ансордан бир аёлни топдим, унинг ҳожати ҳам менинг ҳожатимдек эди. Бизнинг ёнимиздан Билол ўтди, биз: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўра: мен эримга ва тарбиямдаги етимларга инфоқ қилишим (закот ўрнига) ўтадими?› дедик ва: ‹Бизни (ким эканимизни) айтма› дедик. У кириб, ундан сўради. У зот: «Улар ким?» дедилар. У: ‹Зайнаб› деди. У зот: «Қайси Зайнаб?» дедилар. У: ‹Абдуллаҳнинг хотини› деди. У зот: «Ҳа, унга икки ажр бор — қариндошлик ажри ва садақа ажри» дедилар.