1467-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Закот китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، {عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ،} قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِيَ أَجْرٌ أَنْ أُنْفِقَ عَلَى بَنِي أَبِي سَلَمَةَ إِنَّمَا هُمْ بَنِيَّ. فَقَالَ " أَنْفِقِي عَلَيْهِمْ، فَلَكِ أَجْرُ مَا أَنْفَقْتِ عَلَيْهِمْ ".
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Абда бизга айтди, Ҳишомдан, у отасидан, у Зайнаб бинти Умму Саламадан, у Умму Саламадан: У деди: Мен: ‹Ё Расулуллаҳ, Абу Саламанинг болаларига инфоқ қилишимда менга ажр борми? Улар фақат менинг (ҳам) болаларим-ку› дедим. У зот: «Уларга инфоқ қил, сенга улар учун инфоқ қилган нарсанг ажри бор» дедилар.