Қурбонлик бир қўйдир

Hajdan to'silganlar · 2 ҳадис

باب النُّسُكُ شَاةٌ

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شِبْلٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ وَأَنَّهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ ‏ "‏ أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَمَرَهُ أَنْ يَحْلِقَ وَهُوَ بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَلَمْ يَتَبَيَّنْ لَهُمْ أَنَّهُمْ يَحِلُّونَ بِهَا، وَهُمْ عَلَى طَمَعٍ أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ الْفِدْيَةَ، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُطْعِمَ فَرَقًا بَيْنَ سِتَّةٍ، أَوْ يُهْدِيَ شَاةً، أَوْ يَصُومَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ‏.‏

Ишоқ бизга айтди: Равҳ бизга айтди: Шибл бизга айтди, Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан: У деди: Абдурраҳмон ибн Абу Лайла менга айтди, Каъб ибн Ужра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни — бит юзига тўкилиб турган ҳолда — кўрди ва: «Ҳашаротларинг сенга озор бераётганми?» дедилар. У: ‹Ҳа› деди. У зот унга — у Ҳудайбияда эди — соч олдиришни буюрди. Уларга у ерда (иҳромдан) чиқишлари (аниқ) равшан бўлмаган эди, улар Маккага киришга тамаъ(умид)да эди. Шунда Аллаҳ фидяни нозил қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга олти (мискин) орасида бир фарак (таом) беришни, ёки бир қўй ҳадя қилишни, ёки уч кун рўза тутишни буюрди.

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ، وَقَمْلُهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ‏.‏ مِثْلَهُ‏.‏

Муҳаммад ибн Юсуфдан: Варқо бизга айтди, Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан: Абдурраҳмон ибн Абу Лайла бизга хабар берди, Каъб ибн Ужра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни — бити юзига тўкилиб турган ҳолда — кўрди. Унинг мислини (ривоят қилди).