Саҳиҳул Бухорий — 1818-ҳадис

Ҳаждан тўсилганлар · Қурбонлик бир қўйдир

1818-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаждан тўсилганлар

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ، وَقَمْلُهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ‏.‏ مِثْلَهُ‏.‏

Муҳаммад ибн Юсуфдан: Варқо бизга айтди, Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан: Абдурраҳмон ибн Абу Лайла бизга хабар берди, Каъб ибн Ужра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни — бити юзига тўкилиб турган ҳолда — кўрди. Унинг мислини (ривоят қилди).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1610-ҳадисМусофир намози

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз тасбиҳини (нафл намозини) — туяси уни қайси томонга қаратса — ўша томонда ўқир эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1105-ҳадисНамозни қисқартириш

Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улови устида — юзлари қаёқда бўлса ўша томонга — бошлари билан имо (ишора) қилиб, нафл (субҳа) ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.

Саҳиҳи Муслим, 644-ҳадисТаҳорат китоби

Абу Ҳурайра (ривоят қилди) — Абу Муовия ҳадисида: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди; Вакиъ ҳадисида: уни (Набийга) кўтарди (марфуъ) — шу мислини (ривоят қилди).

Саҳиҳи Муслим, 2613-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини кўрди — унинг мисли(да, яъни аввалги ҳадис каби).

Саҳиҳи Муслим, 1616-ҳадисМусофир намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди. Абдуллаҳ ибн Динор: Ибн Умар (ўзи ҳам) шундай қилар эди, деди.

Саҳиҳи Муслим, 5486-ҳадисКийим ва безак

. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи (қоштоши) эса ҳабаший эди.