حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَمْسٌ مِنَ الدَّوَابِّ لَيْسَ عَلَى الْمُحْرِمِ فِي قَتْلِهِنَّ جُنَاحٌ ". وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Беш (тоифа) жонивор бор — уларни (муҳрим) ўлдиришда унга гуноҳ йўқ» дедилар. Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умардан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (шундай) дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ حَدَّثَتْنِي إِحْدَى، نِسْوَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " يَقْتُلُ الْمُحْرِمُ ".
Мусаддад бизга айтди: Абу Авона бизга айтди, Зайд ибн Жубайрдан: У деди: Мен Ибн Умар розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёлларидан бири Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтди: «Муҳрим (шуларни) ўлдиради».
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ حَفْصَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَمْسٌ مِنَ الدَّوَابِّ لاَ حَرَجَ عَلَى مَنْ قَتَلَهُنَّ الْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ ".
Асбағ бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Ваҳб менга хабар берди, Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан, у Салимдан: У деди: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума деди: Ҳафса деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Беш (тоифа) жониворни ўлдирган кишига гуноҳ йўқ: қарға, калхат (қорақуш), сичқон, чаён ва талаган (қопағон) ит» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَمْسٌ مِنَ الدَّوَابِّ كُلُّهُنَّ فَاسِقٌ، يَقْتُلُهُنَّ فِي الْحَرَمِ الْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ ".
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди: Ибн Ваҳб менга айтди: Юнус менга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Беш (тоифа) жонивор бор, уларнинг ҳаммаси фосиқдир, уларни Ҳарамда (ҳам) ўлдирилади: қарға, калхат, чаён, сичқон ва талаган ит» дедилар.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَارٍ بِمِنًى، إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِ {وَالْمُرْسَلاَتِ} وَإِنَّهُ لَيَتْلُوهَا، وَإِنِّي لأَتَلَقَّاهَا مِنْ فِيهِ، وَإِنَّ فَاهُ لَرَطْبٌ بِهَا، إِذْ وَثَبَتْ عَلَيْنَا حَيَّةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوهَا ". فَابْتَدَرْنَاهَا، فَذَهَبَتْ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وُقِيَتْ شَرَّكُمْ كَمَا وُقِيتُمْ شَرَّهَا ".
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди: Отам бизга айтди: Аъмаш бизга айтди: Иброҳим менга айтди, Асваддан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Минодаги бир ғорда эдик. Шунда у зотга ‹Вал-Мурсалот› (сураси) нозил бўлди, у зот уни тиловат қилар, мен уни у зотнинг оғзидан олар (ёдлаб олар) эдим, унинг оғзи у (сура) билан ҳўл (таза) эди. Шунда бизга бир илон сакради. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ўлдирингиз» дедилар. Биз унга шошидик, у кетиб қолди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У сизларнинг шаррингиздан сақланди, худди сиз унинг шарридан сақлангандек» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِلْوَزَغِ " فُوَيْسِقٌ ". وَلَمْ أَسْمَعْهُ أَمَرَ بِقَتْلِهِ.
Исмоил бизга айтди: Молик менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша розияллаҳу анҳодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам калтакесакка: «Кичик фосиқ» дедилар. Мен у зотни уни ўлдиришга буюрганини эшитмадим.