باب مَا يُذْكَرُ مِنْ صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِفْطَارِهِ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَا صَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا كَامِلاً قَطُّ غَيْرَ رَمَضَانَ، وَيَصُومُ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يُفْطِرُ، وَيُفْطِرُ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يَصُومُ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абу Авона бизга айтди, Абу Бишрдан, у Саъиддан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Рамазондан бошқа бирор ойни ҳеч қачон тўлиқ рўза тутмади, ва шундай рўза тутар эди-ки, айтувчи: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, у оғиз очмайди› дер эди, ва шундай оғиз очар эди-ки, айтувчи: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, у рўза тутмайди› дер эди.
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُفْطِرُ مِنَ الشَّهْرِ، حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يَصُومَ مِنْهُ، وَيَصُومُ حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا، وَكَانَ لاَ تَشَاءُ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ، وَلاَ نَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ. وَقَالَ سُلَيْمَانُ عَنْ حُمَيْدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسًا فِي الصَّوْمِ.
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ менга айтди: Муҳаммад ибн Жаъфар менга айтди, Ҳумайддан: У Анас розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ойдан (баъзи кунлар) оғиз очар эди-ки, биз ‹у ундан (умуман) рўза тутмайди› деб ўйлар эдик, ва шундай рўза тутар эди-ки, биз ‹у ундан бирор нарса (кун) оғиз очмайди› деб ўйлар эдик. Сен уни тундан (хоҳлаган пайтинда) намоз ўқияотган ҳолда кўришни истасанг, албатта кўрар эдинг, ухлаётган ҳолда (кўришни истасанг ҳам) кўрар эдинг. Сулаймон Ҳумайддан: У Анасдан рўза ҳақида сўради (деди).
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا رضى الله عنه عَنْ صِيَامِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أَرَاهُ مِنَ الشَّهْرِ صَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتُهُ وَلاَ مُفْطِرًا إِلاَّ رَأَيْتُهُ، وَلاَ مِنَ اللَّيْلِ قَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتُهُ، وَلاَ نَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتُهُ، وَلاَ مَسِسْتُ خَزَّةً وَلاَ حَرِيرَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَلاَ شَمِمْتُ مِسْكَةً وَلاَ عَبِيرَةً أَطْيَبَ رَائِحَةً مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад менга айтди: Абу Холид Аҳмар бизга хабар берди: Ҳумайд бизга хабар берди: У деди: Мен Анас розияллаҳу анҳудан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рўзаси ҳақида сўради. У: ‹Мен уни ойдан рўзадор (ҳолда) кўришни хоҳлаб, албатта кўрар эдим, оғиз очувчи (ҳолда кўришни хоҳлаб ҳам) кўрар эдим, тундан намоз ўқиётган ҳолда (кўришни хоҳлаб ҳам) кўрар эдим, ухлаётган ҳолда (ҳам) кўрар эдим. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кафтидан кўра юмшоқроқ бирор хаз (мато) ёки ипак(га) қўл тегизмадим, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳидидан кўра хушбўйроқ бирор миск ёки анбар(ни) ҳидламадим› деди.