حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُفْطِرُ مِنَ الشَّهْرِ، حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يَصُومَ مِنْهُ، وَيَصُومُ حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا، وَكَانَ لاَ تَشَاءُ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ، وَلاَ نَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ. وَقَالَ سُلَيْمَانُ عَنْ حُمَيْدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسًا فِي الصَّوْمِ.
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ менга айтди: Муҳаммад ибн Жаъфар менга айтди, Ҳумайддан: У Анас розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ойдан (баъзи кунлар) оғиз очар эди-ки, биз ‹у ундан (умуман) рўза тутмайди› деб ўйлар эдик, ва шундай рўза тутар эди-ки, биз ‹у ундан бирор нарса (кун) оғиз очмайди› деб ўйлар эдик. Сен уни тундан (хоҳлаган пайтинда) намоз ўқияотган ҳолда кўришни истасанг, албатта кўрар эдинг, ухлаётган ҳолда (кўришни истасанг ҳам) кўрар эдинг. Сулаймон Ҳумайддан: У Анасдан рўза ҳақида сўради (деди).