بَابُ صَوْمِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ، فَإِذَا أَصْبَحَ صَائِمًا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَعَلَيْهِ أَنْ يُفْطِرَ
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَوْمِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَالَ نَعَمْ. زَادَ غَيْرُ أَبِي عَاصِمٍ أَنْ يَنْفَرِدَ بِصَوْمٍ.
Абу Осим бизга айтди, Ибн Журайждан, у Абдулҳамид ибн Жубайрдан, у Муҳаммад ибн Аббоддан: У деди: Мен Жобир розияллаҳу анҳудан: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни рўза тутишдан қайтардими?› деб сўради. У: ‹Ҳа› деди. Абу Осимдан бошқаси: ‹уни (жума кунини) ёлғиз (ажратиб) рўза тутишдан› деб зиёда қилди.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَصُومَنَّ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، إِلاَّ يَوْمًا قَبْلَهُ أَوْ بَعْدَهُ ".
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди: Отам бизга айтди: Аъмаш бизга айтди: Абу Солиҳ бизга айтди, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Сиздан бирингиз жума куни рўза тутмасин, фақат ундан олдин ёки ундан кейин бир кун (билан қўшиб тутса бундан мустасно)».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، ح. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهْىَ صَائِمَةٌ فَقَالَ " أَصُمْتِ أَمْسِ ". قَالَتْ لاَ. قَالَ " تُرِيدِينَ أَنْ تَصُومِي غَدًا ". قَالَتْ لاَ. قَالَ " فَأَفْطِرِي ". وَقَالَ حَمَّادُ بْنُ الْجَعْدِ سَمِعَ قَتَادَةَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ أَنَّ جُوَيْرِيَةَ حَدَّثَتْهُ فَأَمَرَهَا فَأَفْطَرَتْ
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Шуъбадан. Ва Муҳаммад менга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Қатодадан, у Абу Айюбдан, у Жувайрия бинти Ҳорис розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига жума куни кирдилар, у рўзадор эди. У зот: «Кеча рўза тутдингми?» дедилар. У: ‹Йўқ› деди. У зот: «Эртага рўза тутишни хоҳлайсанми?» дедилар. У: ‹Йўқ› деди. У зот: «Бўлмаса, оғиз оч» дедилар. Ҳаммод ибнул-Жаъд: У Қатодани (эшитди): Абу Айюб менга айтди-ки, Жувайрия унга айтди: у зот уни (оғиз очишга) буюрди, у оғиз очди.