حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى تُزْهِيَ. فَقِيلَ لَهُ وَمَا تُزْهِي قَالَ حَتَّى تَحْمَرَّ. فَقَالَ " أَرَأَيْتَ إِذَا مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ، بِمَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مَالَ أَخِيهِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Ҳумайддан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) меваларни — токи улар заҳв қилмагунча — сотишдан ман қилди. Унга: Заҳв қилиш нима? дейилди. У деди: Токи қизаргунча. Сўнг деди: «Айтгинчи, агар Аллаҳ мевани (етилишидан) тўсса, бирортангиз биродарининг молини нима эвазига олади?»
قَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلاً، ابْتَاعَ ثَمَرًا قَبْلَ أَنْ يَبْدُوَ صَلاَحُهُ، ثُمَّ أَصَابَتْهُ عَاهَةٌ، كَانَ مَا أَصَابَهُ عَلَى رَبِّهِ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَتَبَايَعُوا الثَّمَرَ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهَا، وَلاَ تَبِيعُوا الثَّمَرَ بِالتَّمْرِ ".
Лайс деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у деди: Агар бир киши мевани — унинг яхши ҳолати кўринишидан олдин — сотиб олиб, сўнг унга бир иллат тегса, унга теккан (зарар) унинг эгаси (сотувчи) зиммасидадир. Менга Солим ибн Абдуллаҳ хабар берди, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Мевани — токи унинг яхши ҳолати кўринмагунча — савдолашманглар ва (янги) мевани (қуруқ) хурмога сотманглар».