2198-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثِّمَارِ حَتَّى تُزْهِيَ. فَقِيلَ لَهُ وَمَا تُزْهِي قَالَ حَتَّى تَحْمَرَّ. فَقَالَ " أَرَأَيْتَ إِذَا مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ، بِمَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مَالَ أَخِيهِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Ҳумайддан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) меваларни — токи улар заҳв қилмагунча — сотишдан ман қилди. Унга: Заҳв қилиш нима? дейилди. У деди: Токи қизаргунча. Сўнг деди: «Айтгинчи, агар Аллаҳ мевани (етилишидан) тўсса, бирортангиз биродарининг молини нима эвазига олади?»