حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ، وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُخْرِجُ الأَبْكَارَ وَالْعَوَاتِقَ وَذَوَاتِ الْخُدُورِ وَالْحُيَّضَ فِي الْعِيدَيْنِ فَأَمَّا الْحُيَّضُ فَيَعْتَزِلْنَ الْمُصَلَّى وَيَشْهَدْنَ دَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهَا جِلْبَابٌ قَالَ " فَلْتُعِرْهَا أُخْتُهَا مِنْ جَلاَبِيبِهَا " .
Бизга Аҳмад ибн Манеиъ ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Мансур — у Ибн Зазондир — хабар берди, Ибн Сириндан, у Умму Атийя (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки ҳайитда қиз болаларни, балоғатга етган қизларни, парда ортидаги (уй) қизларини ва ҳайзли аёлларни (мусаллага) чиқарар эдилар. Ҳайзли (аёллар)га келсак, улар мусалладан четда туриб, мусулмонларнинг дуосида (жамоасида) ҳозир бўлар эдилар. Улардан бири: «Ё Расулуллаҳ, агар унинг жилбоби бўлмаса-чи?» деди. У: «Синглиси унга ўз жилбобларидан бирини бериб турсин,» дедилар.