حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْمُجَالِدِ، قَالَ بَعَثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَدَّادٍ وَأَبُو بُرْدَةَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالاَ سَلْهُ هَلْ كَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُسْلِفُونَ فِي الْحِنْطَةِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نُسْلِفُ نَبِيطَ أَهْلِ الشَّأْمِ فِي الْحِنْطَةِ، وَالشَّعِيرِ، وَالزَّيْتِ، فِي كَيْلٍ مَعْلُومٍ، إِلَى أَجَلٍ مَعْلُومٍ. قُلْتُ إِلَى مَنْ كَانَ أَصْلُهُ عِنْدَهُ قَالَ مَا كُنَّا نَسْأَلُهُمْ عَنْ ذَلِكَ. ثُمَّ بَعَثَانِي إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُسْلِفُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ نَسْأَلْهُمْ أَلَهُمْ حَرْثٌ أَمْ لاَ
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ривоят қилди, бизга Шайбоний ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абу Мужолид ривоят қилди, у деди: Мени Абдуллаҳ ибн Шаддод ва Абу Бурда Абдуллаҳ ибн Абу Авфо (розияллаҳу анҳумо) олдига юбордилар. Улар: Ундан сўраб кўр — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида унинг саҳобалари буғдойда салаф қилармидилар? дедилар. Абдуллаҳ деди: Биз Шом аҳлининг набитлари (деҳқонлари)га буғдой, арпа ва зайтунда, маълум ўлчовда, маълум муддатга салаф қилардик. Мен дедим: Унинг асли (маҳсулоти) бор кишигамиди? У деди: Биз улардан бу ҳақда сўрамас эдик. Сўнг улар мени Абдурроҳман ибн Абзо олдига юбордилар, мен ундан сўрадим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида салаф қилардилар, биз улардан: Экинлари борми ёки йўқми, деб сўрамас эдик.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مُجَالِدٍ، بِهَذَا وَقَالَ فَنُسْلِفُهُمْ فِي الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ. وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ وَقَالَ وَالزَّيْتِ. حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنِ الشَّيْبَانِيِّ وَقَالَ فِي الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالزَّبِيبِ.
Бизга Ишоқ ривоят қилди, бизга Холид ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у Шайбонийдан, у Муҳаммад ибн Абу Мужолиддан, шу (ҳадис) билан, ва у деди: Биз уларга буғдой ва арпада салаф қилардик. Абдуллаҳ ибн Валид Суфёндан деди: Бизга Шайбоний ривоят қилди ва «ва зайтунда» деди. Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Шайбонийдан ва «буғдой, арпа ва майизда» деди.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْبَخْتَرِيِّ الطَّائِيَّ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ السَّلَمِ، فِي النَّخْلِ. قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ، حَتَّى يُؤْكَلَ مِنْهُ وَحَتَّى يُوزَنَ. فَقَالَ الرَّجُلُ وَأَىُّ شَىْءٍ يُوزَنُ قَالَ رَجُلٌ إِلَى جَانِبِهِ حَتَّى يُحْرَزَ. وَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ أَبُو الْبَخْتَرِيِّ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ.
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Амр хабар берди, у деди: Мен Абулбахтарий Тоийни эшитдим, у деди: Мен Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) хурмо (дарахти)да салам ҳақида сўрадим. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо (дарахти)ни — токи ундан ейилмагунча ва токи у ўлчанмагунча — сотишдан ман қилди. У киши деди: Нима ўлчанади? Унинг ёнидаги бир киши деди: Токи у (чамалаб) белгиланмагунча. Муоз деди: Бизга Шуъба ривоят қилди, у Амрдан, Абулбахтарий деди: Мен Ибн Аббосни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шунга ўхшаш ман қилди.