حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا حَجَّامًا فَحَجَمَهُ، وَأَمَرَ لَهُ بِصَاعٍ أَوْ صَاعَيْنِ، أَوْ مُدٍّ أَوْ مُدَّيْنِ، وَكَلَّمَ فِيهِ فَخُفِّفَ مِنْ ضَرِيبَتِهِ.
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Ҳумайд Тавиилдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ҳажжом йигитни чақирди, у унга ҳижома қилди. У унга бир ёки икки сў, ёки бир ёки икки мудд (беришни) буюрди ва у ҳақда (хўжайини билан) гаплашди, унинг белгиланган тўловидан енгиллатилди.