Саҳиҳул Бухорий — 2281-ҳадис

Ижара китоби · Қул хирожини енгиллатишни сўраш

2281-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ижара китоби

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا حَجَّامًا فَحَجَمَهُ، وَأَمَرَ لَهُ بِصَاعٍ أَوْ صَاعَيْنِ، أَوْ مُدٍّ أَوْ مُدَّيْنِ، وَكَلَّمَ فِيهِ فَخُفِّفَ مِنْ ضَرِيبَتِهِ‏.‏

Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Ҳумайд Тавиилдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ҳажжом йигитни чақирди, у унга ҳижома қилди. У унга бир ёки икки сў, ёки бир ёки икки мудд (беришни) буюрди ва у ҳақда (хўжайини билан) гаплашди, унинг белгиланган тўловидан енгиллатилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 2277-ҳадисИжара китоби

Абу Тайба Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ҳижома (қон олиш) қилди. У унга бир ёки икки сў таом (беришни) буюрди ва хўжайинлари билан гаплашди, улар унинг ғалла (ҳақ) ёки белгиланган тўловидан…

Саҳиҳи Муслим, 4040-ҳадисМузораат китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизнинг қон олувчи бир ғуломимизни чақирдилар, у уларга қон олди. Улар унга бир сў ёки бир мудд ёки икки мудд (таом беришга) буюрдилар ва у ҳақида гаплашдилар, шунда унинг…

Саҳиҳул Бухорий, 2489-ҳадисШериклик китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишининг — токи шерикларидан изн сўрамагунинча — икки хурмони бирга (бир вақтда) қўшиб (ейиши)дан ман қилди.

Сунани Насоий, 2774-ҳадисҲаж китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ҳулайфада бўлганларида ўз ҳадий туясига (белги қўйишни) буюрдилар, шунда унинг ўнгдаги елкасидан ўркачининг қисми (қонатиб) белгиланди, сўнгра ундан (қонни)…

Сунани Термизий, 1520-ҳадисҚурбонликлар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилдилар, сўнг (минбардан) тушиб, икки қўчқорни келтиришни буюрдилар ва уларни сўйдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Саҳиҳи Муслим, 4523-ҳадисЖиҳод китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир амир ёки сарийя юборганларида, уни чақириб, унга тавсия қилардилар. Ва у ҳадисни Суфённинг ҳадиси маъносида ривоят қилди.