حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ حَجَمَ أَبُو طَيْبَةَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَأَمَرَ لَهُ بِصَاعٍ أَوْ صَاعَيْنِ مِنْ طَعَامٍ، وَكَلَّمَ مَوَالِيَهُ فَخَفَّفَ عَنْ غَلَّتِهِ أَوْ ضَرِيبَتِهِ.
Бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Ҳумайд Тавиилдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Абу Тайба Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ҳижома (қон олиш) қилди. У унга бир ёки икки сў таом (беришни) буюрди ва хўжайинлари билан гаплашди, улар унинг ғалла (ҳақ) ёки белгиланган тўловидан енгиллатдилар.