حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَحْتَجِمُ، وَلَمْ يَكُنْ يَظْلِمُ أَحَدًا أَجْرَهُ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Мисъар ривоят қилди, у Амр ибн Омирдан, у деди: Мен Анасни (розияллаҳу анҳу) шундай деяяпган эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳижома қилдирар эди ва ҳеч кимнинг ҳақини зулм (камситиб) қилмас эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳамзанинг ёнидан ўтдилар, у эса (аъзолари кесилиб) маслсиқланган эди. Ва у киши шаҳидлардан ундан бошқа ҳеч кимга (жаноза) намози ўқимадилар.
Ҳеч бир набийга (ғаниматдан) хиёнат қилиш (дуруст) бўлмаган, Эҳтимол, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни олгандирлар, Ҳеч бир набийга хиёнат қилиш (дуруст) бўлмаган, Ибн Аббосдан
Оиша Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди) ва ҳадисда Қосимнинг қиссасини зикр қилмади.
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди); ва ҳажни зикр қилмади.
Бир қўшин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида таом ва асал ўлжа олди, улардан хумс (бешдан бир) олинмади.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳижомат қилдирди ва ўзига ҳижомат қилган (киши)га (ҳақ) берди. Агар (бу ҳақ) ҳаром бўлганида, унга бермас эди.