حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنِي أَبُو حَزْرَةَ الْقَاصُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ قِصَّةَ الْقَاسِمِ .
Оиша Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди) ва ҳадисда Қосимнинг қиссасини зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди); ва ҳажни зикр қилмади.
Оиша (розияллаҳу анҳо) (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (алоҳида) ўнликни рўза тутмади.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди), лекин Хайбарни айтмади.
Оиша Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини (ривоят қилди).
Оиша Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳадисни (ривоят қилди).
Мен Оишага (сўрадим) — кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини зикр қилди.