وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ . فَذَكَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Абдуллаҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Оишага (сўрадим) — кейин Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини зикр қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Оиша (розияллаҳу анҳо) билан бирга эдим — кейин у ундан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини зикр қилди.
У Оиша(нинг олди)га кирди — кейин ундан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини зикр қилди.
Мен Ибн Умардан лиъон ҳақида сўрадим — сўнг у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан унга ўхшашини зикр қилди.
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига етиб бордим, у киши теридан (қилинган) чодирда эдилар, сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.
Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — шу мислида — айтаётган ҳолда эшитдим.
у Қосимдан, у Оишадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз ҳадий туясини (қонатиб) белгиладилар.