حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَبْرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ، وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ لاَ يَسْتَتِرُ مِنَ الْبَوْلِ، وَأَمَّا الآخَرُ فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ". ثُمَّ أَخَذَ جَرِيدَةً رَطْبَةً، فَشَقَّهَا نِصْفَيْنِ، فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً. قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا ". قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا مِثْلَهُ " يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ ".
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Хозим ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш, Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки қабр ёнидан ўтиб: «Албатта, бу иккаласи азобланяпти, лекин (ўзларича) катта (иш) деб ҳисоблаган нарсада азобланаётгани йўқ: улардан бири сийдикдан сақланмас эди; иккинчиси эса чақимчилик билан юрарди,» дедилар. Сўнг ҳўл бир (хурмо) шохини олиб, уни иккига ёриб, ҳар бир қабрга биттадан тикдилар. (Саҳобалар): «Эй Расулуллаҳ, нега буни қилдингиз?» дедилар. У: «Эҳтимол, улар қуримагунча (азоблари) енгиллатилади,» дедилар. Ибн ал-Мусанно деди: бизга Вакиъ ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у деди: мен Мужоҳидни шунга ўхшаш: «сийдигидан сақланмас (эди)» (деганини) эшитдим.