باب الصَّلاَةِ عَلَى مَنْ تَرَكَ دَيْنًا
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ، وَمَنْ تَرَكَ كَلاًّ فَإِلَيْنَا ".
Бизга Абулвалид ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Адий ибн Собитдан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Ким мол қолдирса, у ворислариники; ким (қарз ёки) бола-чақа (юк) қолдирса, у бизга (оид)».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلاَّ وَأَنَا أَوْلَى بِهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ} فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ مَاتَ وَتَرَكَ مَالاً فَلْيَرِثْهُ عَصَبَتُهُ مَنْ كَانُوا، وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَلْيَأْتِنِي فَأَنَا مَوْلاَهُ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Абу Омир ривоят қилди, бизга Фулайҳ ривоят қилди, у Ҳилол ибн Алидан, у Абдурроҳман ибн Абу Амрадан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Ҳеч бир мўмин йўқки, мен дунё ва охиратда унга ўзидан ҳақлироқ бўлмасам. Хоҳласангиз ўқинглар: «Набий мўминларга ўзларидан ҳақлироқдир«. Қайси бир мўмин ўлиб, мол қолдирса, уни қайси бўлса ҳам — унинг асаба (ота томон қариндош)лари меросга олсин. Ким қарз ёки зоеъ бўладиган (бола-чақа) қолдирса, менга келсин, мен унинг вали (ҳомий)симан».