باب مَا يُنْهَى عَنْ إِضَاعَةِ الْمَالِ
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنِّي أُخْدَعُ فِي الْبُيُوعِ. فَقَالَ " إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لاَ خِلاَبَةَ ". فَكَانَ الرَّجُلُ يَقُولُهُ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Динордан, мен Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Мен савдоларда алданаман, деди. У деди: «Савдолашганингда: ла хилаба (алдаш йўқ) деб айт». Шундан кейин у киши шуни (айтиб юрар) эди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ عُقُوقَ الأُمَّهَاتِ، وَوَأْدَ الْبَنَاتِ، وَمَنَعَ وَهَاتِ، وَكَرِهَ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةَ الْمَالِ ".
Бизга Усмон ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Шаъбийдан, у Варрод — Муғира ибн Шуъбанинг мавлоси — у Муғира ибн Шуъбадан, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Албатта Аллаҳ сизларга оналарга оқ бўлиш (оқоқлик), қизларни тирикла кўмиш, (ҳақни) ман қилиб (бошқадан) сўрашни ҳаром қилди; ва сизларга «деди-деди« (миш-миш), саволни кўпайтиришни ва молни зоеъ қилишни макруҳ (ёқимсиз) қилди».