حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنِّي أُخْدَعُ فِي الْبُيُوعِ. فَقَالَ " إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لاَ خِلاَبَةَ ". فَكَانَ الرَّجُلُ يَقُولُهُ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Динордан, мен Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Мен савдоларда алданаман, деди. У деди: «Савдолашганингда: ла хилаба (алдаш йўқ) деб айт». Шундан кейин у киши шуни (айтиб юрар) эди.