حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يُخْدَعُ فِي الْبَيْعِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا بَايَعْتَ فَقُلْ لاَ خِلاَبَةَ ". فَكَانَ يَقُولُهُ.
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муслим ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Динор ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Бир киши савдода алданар эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Савдолашганингда: ла хилаба (алдаш йўқ) деб айт», деди. У шуни (айтиб юрар) эди.