حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ يَهُودِيًّا، رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ، قِيلَ مَنْ فَعَلَ هَذَا بِكِ أَفُلاَنٌ، أَفُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا، فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ، فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُضَّ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Бизга Мусо ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу): Бир яҳудий бир чўри(қиз)нинг бошини икки тош орасида эзди. (Қизга): Буни сенга ким қилди? Фалончими? Фалончими? дейилди, токи яҳудий(нинг номи) айтилди. У боши билан (ҳа деб) ишора қилди. Яҳудий ушланди ва (жиноятни) эътироф қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у ҳақида буюрди, унинг боши икки тош орасида эзилди.