حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَى عُمَرُ حُلَّةً عَلَى رَجُلٍ تُبَاعُ فَقَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ابْتَعْ هَذِهِ الْحُلَّةَ تَلْبَسْهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَإِذَا جَاءَكَ الْوَفْدُ. فَقَالَ " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ". فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا بِحُلَلٍ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ مِنْهَا بِحُلَّةٍ. فَقَالَ عُمَرُ كَيْفَ أَلْبَسُهَا وَقَدْ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ قَالَ " إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا، تَبِيعُهَا أَوْ تَكْسُوهَا ". فَأَرْسَلَ بِهَا عُمَرُ إِلَى أَخٍ لَهُ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ.
Бизга Холид ибн Махлад ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Билол ривоят қилди, у деди: Менга Абдуллаҳ ибн Динор ривоят қилди, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Умар бир киши устидаги сотилаётган бир ҳуллани кўрди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Бу ҳуллани сотиб ол, уни жума куни ва сенга вакил келганда киясан, деди. У: «Буни фақат охиратда (хайрли) насибаси йўқ киши кияди», деди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га улардан (бир неча) ҳуллалар келтирилди, у улардан Умарга бир ҳулла юборди. Умар: Сен у ҳақда ўшани айтган бўлиб туриб, уни қандай кияман? деди. У: «Мен сенга уни — уни (ўзинг) кийишинг учун кийдирмадим, уни сотасан ёки (бошқага) кийдирасан», деди. Умар уни Макка аҳлидан бўлган бир акасига — у мусулмон бўлишидан олдин — юборди.