Яширинган кишининг гувоҳлиги

Guvohlik kitobi · 2 ҳадис

باب شَهَادَةِ الْمُخْتَبِي

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَالِمٌ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ يَؤُمَّانِ النَّخْلَ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، وَهْوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ، وَابْنُ صَيَّادٍ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْرَمَةٌ ـ أَوْ زَمْزَمَةٌ ـ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادِ أَىْ صَافِ، هَذَا مُحَمَّدٌ‏.‏ فَتَنَاهَى ابْنُ صَيَّادٍ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ ‏"‏‏.‏

Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, Солим деди: Мен Абдуллаҳ ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Убай ибн Каъб Ансорий Ибн Сайёд бўлган хурмозорга томон кетдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (хурмозорга) кирганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо таналари билан (ўзини) тўсиб (яшириб) — Ибн Сайёддан, уни кўришидан олдин, бирор нарсани эшитишни пайилаб — бора бошлади. Ибн Сайёд ўз тўшагида бир чопонда ётган эди, унда ғўлдираш (рамрама ёки замзама) бор эди. Ибн Сайёднинг онаси Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — у хурмо таналари билан (ўзини) тўсиб (келаётганини) — кўрди ва Ибн Сайёдга: Эй Соф, мана Муҳаммад, деди. Ибн Сайёд (ғўлдирашдан) тўхтади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар уни (онаси) тарк этганида, (унинг ҳоли) равшан бўлар эди», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كُنْتُ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَأَبَتَّ طَلاَقِي، فَتَزَوَّجْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ، إِنَّمَا مَعَهُ مِثْلُ هُدْبَةِ الثَّوْبِ‏.‏ فَقَالَ ‏ "‏ أَتُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ لاَ حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ‏"‏‏.‏ وَأَبُو بَكْرٍ جَالِسٌ عِنْدَهُ وَخَالِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ بِالْبَابِ يَنْتَظِرُ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ، فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ، أَلاَ تَسْمَعُ إِلَى هَذِهِ مَا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Рифўа Қуразийнинг хотини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: Мен Рифўанинг (хотини) эдим, у мени талоқ қилди ва талоқимни батт (қайтмас) қилди. Мен Абдурроҳман ибн Забирга турмушга чиқдим, лекин уники фақат кийим попуги кабидир (яъни қуввати йўқ), деди. У: «Рифўага қайтмоқчи бўлаяпсанми? Йўқ, токи сен унинг асалидан, у сенинг асалингдан тотмагунинча (бўлмайди)», деди. Абу Бакр унинг ҳузурида ўтирган, Холид ибн Саид ибн Ос эса эшик олдида — унга изн берилишини кутиб — турган эди. У: Эй Абу Бакр, буни эшитмаяпсанми, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида нимани ошкора (гапираяпти)? деди.