حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كُنْتُ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَأَبَتَّ طَلاَقِي، فَتَزَوَّجْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ، إِنَّمَا مَعَهُ مِثْلُ هُدْبَةِ الثَّوْبِ. فَقَالَ " أَتُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ لاَ حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ". وَأَبُو بَكْرٍ جَالِسٌ عِنْدَهُ وَخَالِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ بِالْبَابِ يَنْتَظِرُ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ، فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ، أَلاَ تَسْمَعُ إِلَى هَذِهِ مَا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Рифўа Қуразийнинг хотини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: Мен Рифўанинг (хотини) эдим, у мени талоқ қилди ва талоқимни батт (қайтмас) қилди. Мен Абдурроҳман ибн Забирга турмушга чиқдим, лекин уники фақат кийим попуги кабидир (яъни қуввати йўқ), деди. У: «Рифўага қайтмоқчи бўлаяпсанми? Йўқ, токи сен унинг асалидан, у сенинг асалингдан тотмагунинча (бўлмайди)», деди. Абу Бакр унинг ҳузурида ўтирган, Холид ибн Саид ибн Ос эса эшик олдида — унга изн берилишини кутиб — турган эди. У: Эй Абу Бакр, буни эшитмаяпсанми, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида нимани ошкора (гапираяпти)? деди.