حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جَالِسَةٌ وَعِنْدَهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ تَحْتَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلاَقِي، فَتَزَوَّجْتُ بَعْدَهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ، وَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا مَعَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ مِثْلُ هَذِهِ الْهُدْبَةِ. وَأَخَذَتْ هُدْبَةً مِنْ جِلْبَابِهَا، فَسَمِعَ خَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ قَوْلَهَا وَهْوَ بِالْبَابِ لَمْ يُؤْذَنْ لَهُ، قَالَتْ فَقَالَ خَالِدٌ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَنْهَى هَذِهِ عَمَّا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى التَّبَسُّمِ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ ". فَصَارَ سُنَّةً بَعْدُ.
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Урва ибнуз Зубайр хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оиша (розияллаҳу анҳо): Рифўа Қуразийнинг хотини Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди, мен ўтирган эдим, у кишининг олдида Абу Бакр (ҳам) бор эди. У: Эй Расулуллаҳ, мен Рифўанинг никоҳида эдим, у мени талоқ қилди — талоқимни қатъий (уч талоқ) қилди. Ундан кейин мен Абдураҳмон ибн Забирга турмушга чиқдим, аммо валлаҳи, эй Расулуллаҳ, унда фақат мана шу попукдек (нарса)дан бошқа нарса йўқ экан, деди ва жилбобидан бир попукни ушлади. Холид ибн Саид — у эшик олдида эди, унга (киришга) рухсат берилмаган эди — унинг сўзини эшитди. У: Холид: Эй Абу Бакр, сен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида ошкора айтаётган нарсасидан тўсмайсанми? деди, деди. Йўқ, валлаҳи, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам табассумдан зиёда қилмадилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Сен Рифўага қайтишни хоҳлаётгандирсан? Йўқ (қайта олмайсан), то у (янги эр) сенинг асалча(маза)нгни татиб, сен унинг асалча(маза)сини татмагунингча» дедилар. Бу ундан кейин суннат (қоида) бўлиб қолди.