Туҳматчи, ўғри ва зинокорнинг гувоҳлиги

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ،‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ، فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَمَرَ فَقُطِعَتْ يَدُهَا‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَحَسُنَتْ تَوْبَتُهَا وَتَزَوَّجَتْ، وَكَانَتْ تَأْتِي بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرْفَعُ حَاجَتَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: Менга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у Юнусдан; ва Лайс деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, менга Урва ибн Зубайр хабар берди: Бир аёл Фатҳ ғазотида ўғирлик қилди. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирилди, сўнг у буюрди, унинг қўли кесилди. Оиша деди: Унинг тавбаси чиройли бўлди ва у турмушга чиқди. У шундан кейин (менга) келар эди, мен унинг ҳожатини Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб (етказиб) берар эдим.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَمَرَ فِيمَنْ زَنَى وَلَمْ يُحْصِنْ بِجَلْدِ مِائَةٍ وَتَغْرِيبِ عَامٍ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Зайд ибн Холиддан (розияллаҳу анҳу), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: У зино қилиб турмушга чиқмаган (муҳсан бўлмаган) киши ҳақида — юз дарра уриш ва бир йил сургун (бадарға) қилишга буюрди.