2649-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Гувоҳлик китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَمَرَ فِيمَنْ زَنَى وَلَمْ يُحْصِنْ بِجَلْدِ مِائَةٍ وَتَغْرِيبِ عَامٍ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Зайд ибн Холиддан (розияллаҳу анҳу), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: У зино қилиб турмушга чиқмаган (муҳсан бўлмаган) киши ҳақида — юз дарра уриш ва бир йил сургун (бадарға) қилишга буюрди.