حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُذُوا عَنِّي فَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً الثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ جَلْدُ مِائَةٍ ثُمَّ الرَّجْمُ وَالْبِكْرُ بِالْبِكْرِ جَلْدُ مِائَةٍ وَنَفْىُ سَنَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا الثَّيِّبُ تُجْلَدُ وَتُرْجَمُ . وَإِلَى هَذَا ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ إِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَغَيْرُهُمَا الثَّيِّبُ إِنَّمَا عَلَيْهِ الرَّجْمُ وَلاَ يُجْلَدُ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلُ هَذَا فِي غَيْرِ حَدِيثٍ فِي قِصَّةِ مَاعِزٍ وَغَيْرِهِ أَنَّهُ أَمَرَ بِالرَّجْمِ وَلَمْ يَأْمُرْ أَنْ يُجْلَدَ قَبْلَ أَنْ يُرْجَمَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳушайм, Мансур ибн Зозондан, у ал-Ҳасандан, у Ҳиттон ибн Абдуллаҳдан, у Убода ибн ас-Сомитдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мендан (ҳукмни) олинг, Аллаҳ улар учун бир йўл қилди: турмуш кўрган турмуш кўрган билан (зино қилса) — юз дарра, сўнг тош отиб ўлдириш; бўйдоқ бўйдоқ билан (зино қилса) — юз дарра ва бир йил сургун,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан баъзи илм аҳли — улар орасида Али ибн Абу Толиб, Убай ибн Каъб, Абдуллаҳ ибн Масъуд ва бошқалар — шу (ҳадис)га амал қилиб: «Турмуш кўрган киши дарра урилади ва тош отиб ўлдирилади,» дейишган. Баъзи илм аҳли ҳам шунга мойил бўлган, бу Ишоқнинг сўзидир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан баъзи илм аҳли — улар орасида Абу Бакр, Умар ва бошқалар — эса: «Турмуш кўрганга фақат тош отиб ўлдириш бор, дарра урилмайди,» дейишган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Мўиз ва бошқаларнинг қиссасида бир неча ҳадисда шунга ўхшаш нарса ривоят қилинган: у зот тош отиб ўлдиришга буюрганлар, лекин тош отишдан олдин дарра уришга буюрмаганлар. Баъзи илм аҳли шунга амал қилади, бу Суфён ас-Саврий, Ибн ал-Муборак, Шофеъий ва Аҳмаднинг сўзидир.