بَابُ مَا يُسْتَحَبُّ لِمَنْ يُتَوَفَّى فَجْأَةً أَنْ يَتَصَدَّقُوا عَنْهُ، وَقَضَاءِ النُّذُورِ عَنِ الْمَيِّتِ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسَهَا، وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ، تَصَدَّقْ عَنْهَا ".
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: Менга Молик ривоят қилди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Менинг онам тўсатдан (васият қилмасдан) жони олинди (вафот этди), мен уни — агар гапирганида (васият қилганида) — садақа қилган бўлар эди деб ўйлайман. Мен у учун садақа қилайми? деди. У: «Ҳа, у учун садақа қил», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ اسْتَفْتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَعَلَيْهَا نَذْرٌ. فَقَالَ " اقْضِهِ عَنْهَا ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо): Саъд ибн Убада (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан фатво сўраб: Менинг онам ўлди, унинг устида назр бор эди, деди. У: «Уни у томонидан (унинг ўрнига) адо эт», деди.