حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ " أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ حَرِيصٌ. تَأْمُلُ الْغِنَى، وَتَخْشَى الْفَقْرَ، وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ".
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, у Суфёндан, у Уморадан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Ё Расулуллаҳ, қайси садақа афзал? деди. У: «Сен соғ-саломат, (мол)га ҳарис, бойликни умид қилиб, фақирликдан қўрқиб турган ҳолда садақа қилишинг. Ва (садақани) — токи (жонинг) ҳалқумга етганда: Фалончига шунча, фалончига шунча (дейилгунча) — кейинга сурма, ҳолбуки у (мол) энди фалончининг(меросчининг) бўлиб бўлди», деди.