حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ رَجَعْنَا مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فَمَا اجْتَمَعَ مِنَّا اثْنَانِ عَلَى الشَّجَرَةِ الَّتِي بَايَعْنَا تَحْتَهَا، كَانَتْ رَحْمَةً مِنَ اللَّهِ. فَسَأَلْتُ نَافِعًا عَلَى أَىِّ شَىْءٍ بَايَعَهُمْ عَلَى الْمَوْتِ قَالَ لاَ، بَايَعَهُمْ عَلَى الصَّبْرِ.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Жувайрия бизга айтди, Нофиъдан, у деди: Ибн Умар розияллаҳу анҳумо деди: Биз кейинги йили қайтдик, биздан икки киши ҳам биз унинг остида байъат қилган дарахт устида (уни топишда) жамланмади (уни тополмадик) — бу Аллаҳдан раҳмат эди. Мен Нофиъдан: «У уларни нима устига байъат қилди — ўлим устигами?», деб сўрадим. У: «Йўқ, уларни сабр устига байъат қилди», деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا كَانَ زَمَنَ الْحَرَّةِ أَتَاهُ آتٍ فَقَالَ لَهُ إِنَّ ابْنَ حَنْظَلَةَ يُبَايِعُ النَّاسَ عَلَى الْمَوْتِ. فَقَالَ لاَ أُبَايِعُ عَلَى هَذَا أَحَدًا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Вуҳайб бизга айтди, Амр ибн Яҳё бизга айтди, Аббод ибн Тамимдан, Абдуллаҳ ибн Зайд розияллаҳу анҳудан, у деди: Ҳарра (воқеаси) даврида бўлганда, унга бир келувчи келди ва унга: «Ибн Ҳанзала одамларни ўлим устига байъат қиляпти», деди. У: «Мен бу (ўлим) устига Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан кейин ҳеч кимга байъат қилмайман», деди.
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ عَدَلْتُ إِلَى ظِلِّ الشَّجَرَةِ، فَلَمَّا خَفَّ النَّاسُ قَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ، أَلاَ تُبَايِعُ ". قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " وَأَيْضًا ". فَبَايَعْتُهُ الثَّانِيَةَ،. فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا مُسْلِمٍ، عَلَى أَىِّ شَىْءٍ كُنْتُمْ تُبَايِعُونَ يَوْمَئِذٍ قَالَ عَلَى الْمَوْتِ.
Маккий ибн Иброҳим бизга айтди, Язид ибн Абу Убайд бизга айтди, Салама розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилдим, сўнг дарахт соясига четга (ўтиб) бордим. Одамлар сийраклашганда, у: «Эй Ибнул-Акваъ, байъат қилмайсанми?», деди. Мен: «Байъат қилдим-ку, эй Расулуллаҳ», дедим. У: «Яна (қил)», деди. Шунда мен унга иккинчи марта байъат қилдим. Мен унга (рови Язидга): «Эй Абу Муслим, ўша куни нима устига байъат қилар эдингизлар?», дедим. У: «Ўлим устига», деди.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَتِ الأَنْصَارُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ تَقُولُ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا عَلَى الْجِهَادِ مَا حَيِينَا أَبَدَا فَأَجَابَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَهْ فَأَكْرِمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Ҳафс ибн Умар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳумайддан, у деди: Анас розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Ансорлар Хандақ куни шундай дер эдилар: «Биз токи тирик эканмиз, абадий жиҳод устига Муҳаммадга байъат қилганлармиз». Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга жавобан деди: «Аллаҳим, Охират ҳаётидан бошқа ҳаёт йўқ; бас, ансорлар ва муҳожирларни икром қил».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ فُضَيْلٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ مُجَاشِعٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَخِي فَقُلْتُ بَايِعْنَا عَلَى الْهِجْرَةِ. فَقَالَ " مَضَتِ الْهِجْرَةُ لأَهْلِهَا ". فَقُلْتُ عَلاَمَ تُبَايِعُنَا قَالَ " عَلَى الإِسْلاَمِ وَالْجِهَادِ ".
Исъҳоқ ибн Иброҳим бизга айтди, у Муҳаммад ибн Фузайлдан эшитди, Осимдан, Абу Усмондан, Мужошиъ розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен ва акам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдик, мен: «Биздан ҳижрат устига байъат ол», дедим. У: «Ҳижрат ўз аҳли учун ўтиб бўлди», деди. Мен: «Биздан нима устига байъат оласан?», дедим. У: «Ислом ва жиҳод устига», деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ فُضَيْلٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ مُجَاشِعٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَخِي فَقُلْتُ بَايِعْنَا عَلَى الْهِجْرَةِ. فَقَالَ " مَضَتِ الْهِجْرَةُ لأَهْلِهَا ". فَقُلْتُ عَلاَمَ تُبَايِعُنَا قَالَ " عَلَى الإِسْلاَمِ وَالْجِهَادِ ".
Исъҳоқ ибн Иброҳим бизга айтди, у Муҳаммад ибн Фузайлдан эшитди, Осимдан, Абу Усмондан, Мужошиъ розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен ва акам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдик, мен: «Биздан ҳижрат устига байъат ол», дедим. У: «Ҳижрат ўз аҳли учун ўтиб бўлди», деди. Мен: «Биздан нима устига байъат оласан?», дедим. У: «Ислом ва жиҳод устига», деди.