حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَتِ الأَنْصَارُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ تَقُولُ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا عَلَى الْجِهَادِ مَا حَيِينَا أَبَدَا فَأَجَابَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَهْ فَأَكْرِمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Ҳафс ибн Умар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳумайддан, у деди: Анас розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Ансорлар Хандақ куни шундай дер эдилар: «Биз токи тирик эканмиз, абадий жиҳод устига Муҳаммадга байъат қилганлармиз». Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга жавобан деди: «Аллаҳим, Охират ҳаётидан бошқа ҳаёт йўқ; бас, ансорлар ва муҳожирларни икром қил».