3796-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ансорлар фазилатлари
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتِ الأَنْصَارُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ تَقُولُ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا عَلَى الْجِهَادِ مَا حَيِينَا أَبَدَا فَأَجَابَهُمُ اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَهْ فَأَكْرِمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Одам бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Ҳумайд Тавилдан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни эшитдим, у деди: Ансор Хандақ куни: «Биз Муҳаммадга — токи тирик эканмиз, абад жиҳодга — байъат қилган кишилармиз», дер эдилар. (Набий) уларга жавоб берди (улардек айтди): «Эй Аллаҳ, охират ҳаётидан ўзга (ҳақиқий) ҳаёт йўқ; бас, Ансор ва Муҳожирни икром қил (ҳурмат қил)».