حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلاَ أَنَّ رِجَالاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لاَ تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنِّي، وَلاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُهُمْ عَلَيْهِ، مَا تَخَلَّفْتُ عَنْ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Саид ибн Мусайяб хабар берди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мўминлардан баъзи кишилар мендан (орқада) қолишни ўзларига раво кўрмас (хуш кўрмас) бўлиб, мен уларни миндирадиган (улов) топмаслигим бўлмаганида, мен Аллаҳ йўлида ғазот қилувчи бирорта сарая(қўшин)дан ортда қолмас эдим. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен Аллаҳ йўлида ўлдирилиб, сўнг тирилишимни, сўнг ўлдирилиб, сўнг тирилишимни, сўнг ўлдирилиб, сўнг тирилишимни, сўнг ўлдирилишимни яхши кўрар эдим».