بَابُ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أُحِلَّتْ لَكُمُ الْغَنَائِمُ»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عُرْوَةَ الْبَارِقِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ الأَجْرُ وَالْمَغْنَمُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ".
Мусаддад бизга айтди, Холид бизга айтди, Ҳусайн бизга айтди, Омирдан, Урва Бориқий розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Отларнинг пешоналарида яхшилик боғлангандир — ажр ва ғанимат — қиёмат кунигача».
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا هَلَكَ كِسْرَى فَلاَ كِسْرَى بَعْدَهُ، وَإِذَا هَلَكَ قَيْصَرُ فَلاَ قَيْصَرَ بَعْدَهُ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَتُنْفِقُنَّ كُنُوزَهُمَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ".
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Абуз-Зинод бизга айтди, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Кисро ҳалок бўлса, ундан кейин Кисро йўқ; Қайсар ҳалок бўлса, ундан кейин Қайсар йўқ. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, уларнинг иккисининг хазиналарини албатта Аллаҳ йўлида сарфлайсизлар».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، سَمِعَ جَرِيرًا، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا هَلَكَ كِسْرَى فَلاَ كِسْرَى بَعْدَهُ، وَإِذَا هَلَكَ قَيْصَرُ فَلاَ قَيْصَرَ بَعْدَهُ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَتُنْفَقَنَّ كُنُوزُهُمَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ".
Исъҳоқ бизга айтди, у Жарирни эшитди, Абдулмаликдан, Жобир ибн Самура розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Кисро ҳалок бўлса, ундан кейин Кисро йўқ; Қайсар ҳалок бўлса, ундан кейин Қайсар йўқ. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, уларнинг иккисининг хазиналарини албатта Аллаҳ йўлида сарфлайсизлар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ الْفَقِيرُ، حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُحِلَّتْ لِي الْغَنَائِمُ ".
Муҳаммад ибн Синон бизга айтди, Ҳушайм бизга айтди, Сайёр бизга хабар берди, Язид Фақир бизга айтди, Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумо бизга айтди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Менга ғаниматлар (ўлжалар) ҳалол қилинди».
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَكَفَّلَ اللَّهُ لِمَنْ جَاهَدَ فِي سَبِيلِهِ، لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِهِ وَتَصْدِيقُ كَلِمَاتِهِ، بِأَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ، أَوْ يَرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ {مَعَ مَا نَالَ} مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ ".
Исмоил бизга айтди, у деди: Молик менга айтди, Абуз-Зиноддан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ Ўз йўлида жиҳод қилувчи учун зомин бўлди — уни фақат Ўз йўлида жиҳод ва Унинг сўзларини тасдиқлаш (учун) чиқарган кишини — уни жаннатга киритишни, ёки уни чиққан масканига — эришган ажр ёки ғанимат билан бирга — қайтаришни (зиммасига олди)».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " غَزَا نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ فَقَالَ لِقَوْمِهِ لاَ يَتْبَعْنِي رَجُلٌ مَلَكَ بُضْعَ امْرَأَةٍ وَهْوَ يُرِيدُ أَنْ يَبْنِيَ بِهَا وَلَمَّا يَبْنِ بِهَا، وَلاَ أَحَدٌ بَنَى بُيُوتًا وَلَمْ يَرْفَعْ سُقُوفَهَا، وَلاَ أَحَدٌ اشْتَرَى غَنَمًا أَوْ خَلِفَاتٍ وَهْوَ يَنْتَظِرُ وِلاَدَهَا. فَغَزَا فَدَنَا مِنَ الْقَرْيَةِ صَلاَةَ الْعَصْرِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِلشَّمْسِ إِنَّكِ مَأْمُورَةٌ وَأَنَا مَأْمُورٌ، اللَّهُمَّ احْبِسْهَا عَلَيْنَا. فَحُبِسَتْ، حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ، فَجَمَعَ الْغَنَائِمَ، فَجَاءَتْ ـ يَعْنِي النَّارَ ـ لِتَأْكُلَهَا، فَلَمْ تَطْعَمْهَا، فَقَالَ إِنَّ فِيكُمْ غُلُولاً، فَلْيُبَايِعْنِي مِنْ كُلِّ قَبِيلَةٍ رَجُلٌ. فَلَزِقَتْ يَدُ رَجُلٍ بِيَدِهِ فَقَالَ فِيكُمُ الْغُلُولُ. فَلْتُبَايِعْنِي قَبِيلَتُكَ، فَلَزِقَتْ يَدُ رَجُلَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ بِيَدِهِ فَقَالَ فِيكُمُ الْغُلُولُ، فَجَاءُوا بِرَأْسٍ مِثْلِ رَأْسِ بَقَرَةٍ مِنَ الذَّهَبِ فَوَضَعُوهَا، فَجَاءَتِ النَّارُ فَأَكَلَتْهَا، ثُمَّ أَحَلَّ اللَّهُ لَنَا الْغَنَائِمَ، رَأَى ضَعْفَنَا وَعَجْزَنَا فَأَحَلَّهَا لَنَا ".
Муҳаммад ибнул-Ало бизга айтди, Ибнул-Муборак бизга айтди, Маъмардан, Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Пайғамбарлардан бир пайғамбар ғазот қилди ва қавмига деди: ‹Бир аёлни никоҳлаб, у билан қовушмоқчи бўлган-у ҳали у билан қовушмаган киши менга эргашмасин; уйлар қуриб, ҳали томларини кўтармаган киши ҳам; қўй ёки бўғоз туялар сотиб олиб, уларнинг туғишини кутаётган киши ҳам (эргашмасин)›. Сўнг у ғазот қилди ва аср намози (вақти)да ёки шунга яқин (вақтда) қишлоққа яқинлашди. У қуёшга: ‹Сен ҳам буюрилгансан, мен ҳам буюрилганман. Аллаҳим, уни биз учун тўхтатиб тур›, деди. Шунда у (қуёш) тўхтатилди, токи Аллаҳ унга (ғалаба) фатҳ қилди. У ғаниматларни жамлади, шунда у (яъни олов) уларни егани келди, лекин уларни емади. У: ‹Сизларда ғулул (ўғирлик) бор, ҳар қабиладан бир киши менга байъат қилсин›, деди. Бир кишининг қўли унинг қўлига ёпишиб қолди. У: ‹Сизларда ғулул бор, сенинг қабиланг менга байъат қилсин›, деди. Икки ёки уч кишининг қўли унинг қўлига ёпишиб қолди. У: ‹Сизларда ғулул бор›, деди. Улар сигир бошидек олтиндан бир бош келтириб қўйдилар. Шунда олов келиб уни еди. Сўнг Аллаҳ бизга ғаниматларни ҳалол қилди — бизнинг заифлигимиз ва ожизлигимизни кўриб, уни бизга ҳалол қилди».