Яҳудийларни Араб ярим оролидан чиқариш

Jizya va sulh kitobi · 2 ҳадис

باب إِخْرَاجِ الْيَهُودِ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ ‏"‏‏.‏ فَخَرَجْنَا حَتَّى جِئْنَا بَيْتَ الْمِدْرَاسِ فَقَالَ ‏"‏ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا، وَاعْلَمُوا أَنَّ الأَرْضَ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ، وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُجْلِيَكُمْ مِنْ هَذِهِ الأَرْضِ، فَمَنْ يَجِدْ مِنْكُمْ بِمَالِهِ شَيْئًا فَلْيَبِعْهُ، وَإِلاَّ فَاعْلَمُوا أَنَّ الأَرْضَ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга айтди, у деди: Саъид Мақбурий менга айтди, отасидан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз масжидда эканимизда, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб: «Яҳудийлар томон (йўлга) чиқинглар», деди. Биз чиқдик, токи Байтул-Мидрос (уларнинг таълим уйи)га келдик. У: «Ислом келтиринглар, саломат бўласизлар. Билингки, ер Аллаҳ ва Унинг Расулиники; мен сизларни шу ердан (кўчириб) чиқармоқчиман. Сизлардан ким ўз молига бирор нарса (харидор) топса, уни сотсин; бўлмаса, билингки, ер Аллаҳ ва Унинг Расулиники», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ يَوْمُ الْخَمِيسِ، وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ ثُمَّ بَكَى حَتَّى بَلَّ دَمْعُهُ الْحَصَى‏.‏ قُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ، مَا يَوْمُ الْخَمِيسِ قَالَ اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ فَقَالَ ‏"‏ ائْتُونِي بِكَتِفٍ أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَدًا ‏"‏‏.‏ فَتَنَازَعُوا وَلاَ يَنْبَغِي عِنْدَ نَبِيٍّ تَنَازُعٌ فَقَالُوا مَا لَهُ أَهَجَرَ اسْتَفْهِمُوهُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ذَرُونِي، فَالَّذِي أَنَا فِيهِ خَيْرٌ مِمَّا تَدْعُونِي إِلَيْهِ ـ فَأَمَرَهُمْ بِثَلاَثٍ قَالَ ـ أَخْرِجُوا الْمُشْرِكِينَ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ، وَأَجِيزُوا الْوَفْدَ بِنَحْوِ مَا كُنْتُ أُجِيزُهُمْ ‏"‏‏.‏ وَالثَّالِثَةُ خَيْرٌ، إِمَّا أَنْ سَكَتَ عَنْهَا، وَإِمَّا أَنْ قَالَهَا فَنَسِيتُهَا‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ هَذَا مِنْ قَوْلِ سُلَيْمَانَ‏.‏

Муҳаммад бизга айтди, Ибн Уяйна бизга айтди, Сулаймон Аҳвалдан, у Саъид ибн Жубайрни эшитди, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумони эшитди, у дер эди: Пайшанба куни! Пайшанба куни нима (эканини биласизми)?! Сўнг йиғлади, ҳатто кўз ёши майда тошларни ҳўл қилди. Мен: «Эй Абу Аббос, Пайшанба куни нима?», дедим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оғриғи кучайди, у: «Менга бир (елка) суяк келтиринглар, сизларга шундай бир ҳужжат ёзайманки, ундан кейин ҳеч қачон адашмайсизлар», деди. Шунда улар тортишдилар, ҳолбуки пайғамбар ҳузурида тортишиш лозим эмас. Улар: «Унга нима бўлди? Алаҳсирадими? Ундан сўраб ойдинлаштиринглар», дедилар. У: «Мени қўйинглар; мен (бўлган) ҳолатим сизлар мени чақираётган нарсадан яхшироқдир», деди ва уларга уч (нарса) ҳақида буюрди: «Мушрикларни Араб ярим оролидан чиқаринглар; вакилларни мен инъом қилганим каби инъом қилинглар», деди. Учинчиси — яхши (нарса) эди; ё у (Саъид) ундан сукут қилди, ё уни айтди-ю, мен уни унутдим. Суфён деди: Бу Сулаймоннинг сўзидандир.