حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ يَوْمُ الْخَمِيسِ، وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ ثُمَّ بَكَى حَتَّى بَلَّ دَمْعُهُ الْحَصَى. قُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ، مَا يَوْمُ الْخَمِيسِ قَالَ اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ فَقَالَ " ائْتُونِي بِكَتِفٍ أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَدًا ". فَتَنَازَعُوا وَلاَ يَنْبَغِي عِنْدَ نَبِيٍّ تَنَازُعٌ فَقَالُوا مَا لَهُ أَهَجَرَ اسْتَفْهِمُوهُ. فَقَالَ " ذَرُونِي، فَالَّذِي أَنَا فِيهِ خَيْرٌ مِمَّا تَدْعُونِي إِلَيْهِ ـ فَأَمَرَهُمْ بِثَلاَثٍ قَالَ ـ أَخْرِجُوا الْمُشْرِكِينَ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ، وَأَجِيزُوا الْوَفْدَ بِنَحْوِ مَا كُنْتُ أُجِيزُهُمْ ". وَالثَّالِثَةُ خَيْرٌ، إِمَّا أَنْ سَكَتَ عَنْهَا، وَإِمَّا أَنْ قَالَهَا فَنَسِيتُهَا. قَالَ سُفْيَانُ هَذَا مِنْ قَوْلِ سُلَيْمَانَ.
Муҳаммад бизга айтди, Ибн Уяйна бизга айтди, Сулаймон Аҳвалдан, у Саъид ибн Жубайрни эшитди, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумони эшитди, у дер эди: Пайшанба куни! Пайшанба куни нима (эканини биласизми)?! Сўнг йиғлади, ҳатто кўз ёши майда тошларни ҳўл қилди. Мен: «Эй Абу Аббос, Пайшанба куни нима?», дедим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оғриғи кучайди, у: «Менга бир (елка) суяк келтиринглар, сизларга шундай бир ҳужжат ёзайманки, ундан кейин ҳеч қачон адашмайсизлар», деди. Шунда улар тортишдилар, ҳолбуки пайғамбар ҳузурида тортишиш лозим эмас. Улар: «Унга нима бўлди? Алаҳсирадими? Ундан сўраб ойдинлаштиринглар», дедилар. У: «Мени қўйинглар; мен (бўлган) ҳолатим сизлар мени чақираётган нарсадан яхшироқдир», деди ва уларга уч (нарса) ҳақида буюрди: «Мушрикларни Араб ярим оролидан чиқаринглар; вакилларни мен инъом қилганим каби инъом қилинглар», деди. Учинчиси — яхши (нарса) эди; ё у (Саъид) ундан сукут қилди, ё уни айтди-ю, мен уни унутдим. Суфён деди: Бу Сулаймоннинг сўзидандир.