حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْنٌ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِي خَمْسَةُ أَسْمَاءٍ أَنَا مُحَمَّدٌ، وَأَحْمَدُ، وَأَنَا الْمَاحِي الَّذِي يَمْحُو اللَّهُ بِي الْكُفْرَ، وَأَنَا الْحَاشِرُ الَّذِي يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى قَدَمِي، وَأَنَا الْعَاقِبُ ".
Иброҳим ибнул-Мунзир менга айтди, у деди: Маън менга айтди, Моликдан, Ибн Шиҳобдан, Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан, отасидан розияллаҳу анҳу, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Менинг бешта исмим бор: мен Муҳаммад, Аҳмад; мен Моҳий(ўчирувчи)манки, Аллаҳ мен билан куфрни ўчиради; мен Ҳошир(тўпловчи)манки, одамлар менинг қадамим(орти)да (охиратда) тўпланади; ва мен Оқиб(сўнгги)ман».
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تَعْجَبُونَ كَيْفَ يَصْرِفُ اللَّهُ عَنِّي شَتْمَ قُرَيْشٍ وَلَعْنَهُمْ يَشْتِمُونَ مُذَمَّمًا وَيَلْعَنُونَ مُذَمَّمًا وَأَنَا مُحَمَّدٌ ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Абуз-Зиноддан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ Қурайшнинг мени сўкиши ва лаънатлашини мендан қандай буриб (қайтариб) юборишига таажжубланмайсизларми?! Улар ‹Музаммам (қораланган)›ни сўкадилар, ‹Музаммам›ни лаънатлайдилар, мен эса Муҳаммадман (мақталган)».