حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْنٌ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِي خَمْسَةُ أَسْمَاءٍ أَنَا مُحَمَّدٌ، وَأَحْمَدُ، وَأَنَا الْمَاحِي الَّذِي يَمْحُو اللَّهُ بِي الْكُفْرَ، وَأَنَا الْحَاشِرُ الَّذِي يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى قَدَمِي، وَأَنَا الْعَاقِبُ ".
Иброҳим ибнул-Мунзир менга айтди, у деди: Маън менга айтди, Моликдан, Ибн Шиҳобдан, Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан, отасидан розияллаҳу анҳу, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Менинг бешта исмим бор: мен Муҳаммад, Аҳмад; мен Моҳий(ўчирувчи)манки, Аллаҳ мен билан куфрни ўчиради; мен Ҳошир(тўпловчи)манки, одамлар менинг қадамим(орти)да (охиратда) тўпланади; ва мен Оқиб(сўнгги)ман».