حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، سَمِعَ مُحَمَّدَ، بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا مُحَمَّدٌ وَأَنَا أَحْمَدُ وَأَنَا الْمَاحِي الَّذِي يُمْحَى بِيَ الْكُفْرُ وَأَنَا الْحَاشِرُ الَّذِي يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى عَقِبِي وَأَنَا الْعَاقِبُ " . وَالْعَاقِبُ الَّذِي لَيْسَ بَعْدَهُ نَبِيُّ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб, Исъҳоқ ибн Иброҳим ва Ибн Абу Умар ривоят қилди — матн Зуҳайрники. Исъҳоқ «ахбарана (хабар берди)» деди, қолган иккови эса «ҳаддасана (ривоят қилди)» деди: бизга Суфён ибн Уяйна Зуҳрийдан, у Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан эшитган ҳолда, у отасидан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мен Муҳаммадман, мен Аҳмадман, мен Моҳийман — куфр мен орқали маҳв этилади; мен Ҳоширман — одамлар менинг изимдан тўпланадилар; ва мен Оқибман». Оқиб эса ундан кейин набий бўлмайдиган кишидир.