حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السُّلَمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنَ الْفَجْرِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا ". بَعْدَ مَا يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ} إِلَى قَوْلِهِ { فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}
Яҳё ибн Абдуллаҳ Суламий бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Солим менга айтди, отасидан: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни — бомдоднинг охирги ракатида рукуъдан бош кўтарганида — шундай деганини эшитди: «Эй Аллаҳ, фалонни, фалонни ва фалонни лаънатла» — «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббано ва лакал-ҳамд» деганидан кейин. Шунда Аллаҳ: {Бу ишда сенга ҳеч нарса (ихтиёр) йўқ} — Унинг {Албатта улар золимлардир} сўзигача (оятни) нозил қилди.