حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ، ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ رَبُّكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ {اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً} وَسَأَزِيدُهُ عَلَى السَّبْعِينَ ". قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ. قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ}.
Убайд ибн Исмоил бизга айтди, у Абу Усомадан, у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Абдуллаҳ (ибн Убай) вафот этганида, унинг ўғли Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва ундан отасини кафанлаш учун кўйлагини беришини сўради. У берди. Кейин ундан унга жаноза ўқишини сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга намоз ўқиш учун турди. Умар туриб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кийимидан ушлаб деди: «Эй Расулуллаҳ, унга жаноза ўқийсанми, ҳолбуки Роббинг сени унга намоз ўқишдан қайтарган?» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ мени фақат ихтиёрли қилди ва: «Улар учун мағфират сўра ёки сўрама, агар улар учун етмиш марта мағфират сўрасанг ҳам (Аллаҳ уларни мағфират қилмайди)» деди. Мен етмишдан ошираман ҳам.» У (Умар) деди: «У мунофиқ-ку!» У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга жаноза ўқиди. Шунда Аллаҳ: «Улардан ўлган бирор кишига ҳеч қачон жаноза ўқима ва унинг қабри устида турма» (оятини) нозил қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ،. وَقَالَ غَيْرُهُ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَتُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا قَالَ أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ ". فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ، لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرْ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا ". قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ {وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا} إِلَى قَوْلِهِ {وَهُمْ فَاسِقُونَ} قَالَ فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, у Уқайлдан; бошқаси деди: Лайс менга айтди, Уқайл менга айтди, у Ибн Шиҳобдан, деди: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ хабар берди, у Ибн Аббосдан, у Умар ибн ал-Хаттоб розияллаҳу анҳудан: У айтди: Абдуллаҳ ибн Убай ибн Салул ўлганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга жаноза ўқиш учун чақирилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам турганида, мен унга сапчидим ва дедим: «Эй Расулуллаҳ, Ибн Убайга жаноза ўқийсанми, ҳолбуки у фалон куни шундай-шундай деган эди?» Мен унинг сўзларини унга санаб бера бошладим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам табассум қилиб деди: «Мендан орқароқ тур, эй Умар.» Мен унга кўп (гапирган)имда, у деди: «Мен ихтиёрли қилиндим ва танладим. Агар етмишдан оширсам, унга мағфират қилинишини билсам, ундан оширардим.» У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга жаноза ўқиди, кейин қайтди. Оз вақт ўтмай, Бароадан икки оят нозил бўлди: «Улардан ўлган бирор кишига ҳеч қачон жаноза ўқима» — «улар фосиқлардир» сўзигача. У айтди: Мен кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (қарши) журъатимдан ажабландим. Аллаҳ ва Расули яхшироқ билувчидир.