حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ، ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ رَبُّكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ {اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً} وَسَأَزِيدُهُ عَلَى السَّبْعِينَ ". قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ. قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ}.
Убайд ибн Исмоил бизга айтди, у Абу Усомадан, у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Абдуллаҳ (ибн Убай) вафот этганида, унинг ўғли Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва ундан отасини кафанлаш учун кўйлагини беришини сўради. У берди. Кейин ундан унга жаноза ўқишини сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга намоз ўқиш учун турди. Умар туриб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кийимидан ушлаб деди: «Эй Расулуллаҳ, унга жаноза ўқийсанми, ҳолбуки Роббинг сени унга намоз ўқишдан қайтарган?» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ мени фақат ихтиёрли қилди ва: «Улар учун мағфират сўра ёки сўрама, агар улар учун етмиш марта мағфират сўрасанг ҳам (Аллаҳ уларни мағфират қилмайди)» деди. Мен етмишдан ошираман ҳам.» У (Умар) деди: «У мунофиқ-ку!» У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга жаноза ўқиди. Шунда Аллаҳ: «Улардан ўлган бирор кишига ҳеч қачон жаноза ўқима ва унинг қабри устида турма» (оятини) нозил қилди.