4669-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي أُسَامَةَ أَحَدَّثَكُمْ زَائِدَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أَب��ي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ، فَيَحْتَالُ أَحَدُنَا حَتَّى يَجِيءَ بِالْمُدِّ، وَإِنَّ لأَحَدِهِمِ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍ. كَأَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ.
Ишоқ ибн Иброҳим бизга айтди, деди: Мен Абу Усомага дедим: «Зоида сизларга Сулаймондан, у Шақиқдан, у Абу Масъуд ал-Ансорийдан айтдими?» У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам садақага буюрар эди, биримиз (меҳнат қилиб) ҳийла қилар эдик, то бир мудд (садақа) келтиргунича. Бугун эса улардан бирига юз минг бор. — Гўё у (Абу Усома) ўзини кўзда тутяпти (киноя қиляпти).