حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فَدَعَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ أُجِبْهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي. قَالَ " أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ} ثُمَّ قَالَ أَلاَ أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ ". فَأَخَذَ بِيَدِي فَلَمَّا أَرَدْنَا أَنْ نَخْرُجَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قُلْتَ لأُعَلِّمَنَّكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ مِنَ الْقُرْآنِ. قَالَ "{الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ ".
Али ибн Абдуллаҳ, Яҳё ибн Саиддан, у Шуъбадан: Менга Хубайб ибн Абдураҳмон, у Ҳафс ибн Осимдан, у Абу Саид ибнул Муъалладан айтиб берди: Мен намоз ўқиётган эдим, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени чақирдилар, мен жавоб бермадим. (Сўнг): Эй Расулуллаҳ, мен намоз ўқиётган эдим, дедим. У: «Аллаҳ: Расул сизларни чақирганида Аллаҳга ва Расулга жавоб беринглар, демаганми?» дедилар. Сўнг: «Сенга масжиддан чиқишингдан олдин Қуръандаги энг улуғ сурани ўргатмайинми?» дедилар ва қўлимдан ушладилар. Биз чиқмоқчи бўлганимизда мен: Эй Расулуллаҳ, сен менга Қуръандаги энг улуғ сурани ўргатаман деган эдинг-ку, дедим. У: «Алҳамду лиллаҳи роббил оламийн — у Сабъул масоний (такрор ўқиладиган етти оят) ва менга берилган улуғ Қуръандир» дедилар.